- از چه بر اسير عشقت نكوهش آرى ، بعد از هجران و عذاب ، نكوهش و سرزنش جفا باشد . - اگر دل به مهر ديگرى بستى از اينرو از ما گسستى ، تا روز واپسين پيوند مهرت نگسليم . * و از سروده‌هاى شاعر است : * يقولون لو داويت قلبك لارعوى بسلوانه عن حبّ ليلى و عن جمل * و هيهات يبرى بالتّمائم و الرّقى سليم الثّنايا الغرّو الحدق النّجل - گويندم : دل را مداوا كن باشد كه از مهر « ليلى » و « رعنا » خاطرت بيارامد . - هيهات . كشتهء چشمان جادو و مرواريد دندان ، از دعا و افسون ، كى شفا يابد . * تاريخ وفات ابن عودى ، معلومم نگشت ، البته سال ولادتش 478 هجرى است ، عماد الدين اصفهانى هم در سال 554 نزديك واسط ( هماميه ) او را ملاقات كرده است ، با در دست داشتن اين دو تاريخ ، نميتوان تصور كرد كه بعد از تاريخ 554 فراوان زيست كرده ، و يا عمرش از سال 558 تجاوز كرده باشد ، زيرا با اين احتمال ، ساليان عمرش به هشتاد ميرسد ، و اين جزء نوادر است ، خصوصا در اين شهر و ديارى كه شاعر ما ابو المعالى مىزيسته . ( نشريهء مجلهء نجف پايان پذيرفت ) .